Notes

Çok yoruldum ya ben! Çok sıkıldım artık..Yanılmaktan sıkıldım,aldanmaktan sıkıldım,inanmaktan sıkıldım,inançlarımın boşa çıkmasından sıkıldım.Çok sıkıldım hepinizden ya..
Çok mu zor? Bir insan sana değer veriyor,bunun karşılığında azıcık da olsa bir değer vermek bu kadar zor mu? Çok mu zor yani? Anlamıyorum..

Yani biri sana değer veriyor diye,onun çok değersiz olduğunu mu zannediyorsun?
Sana değer vererek mi kendini değerli bir hale getirdiğini zannediyorsun? Onun başka bir meziyeti yok mu yani?
Yalakalık yaptığını mı zannediyorsun sana? Sana ihtiyacı olduğunu mu zannediyorsun?
Yani bir insanın bir insana karşılıksız değer veremeyeceğini mi zannediyorsun sen?
Kendini eşsiz mi zannediyorsun? Bulunmaz Hint kumaşı mısın sen? Öyle misin gerçekten?

Sıkıldım ben.Çok sıkıldım..Yalnız kalayım diyorum,sonra diyorum ki zaten yalnızım.Zaten herkes yalnız..Zaten ne yaptıysak,bu yalnızlık çoğalmasın diye yaptık diyorum.Değer verdik..Üç beş kişi var şurada..Üç beş kişi..Bu kadar..Yani onlar da mı yok? Gerçekte yoklar mı?

Alışıyor insan..Biraz alışmakla da ilgili.Bir şeye alıştığın zaman uçup gidiyor,sonrasında yok oluyor o şey..Bir düşünse,bir duygu,bir insan..Ne olursa.Bir şeye alıştığın andan itibaren o şey yok oluyor.Bunu yaşıyoruz belki de.Bir insana değer veriyoruz,o insanın çok hoşuna gidiyor önce,çok mutlu oluyor..Sonra alışıyor,yokmuş gibi davranıyor,başka şeylere ihtiyaç duyuyor,başkalarına gereksinim duyuyor belki..

İnsan açtır çünkü,kolay doyamaz.Sen doyuramamaya başlıyorsun o insanı.Senin verdiğin değer,yavaş yavaş yok olmaya başlıyor.Sen öyle çırpınıyorsun orada..Boşu boşuna çırpınıyorsun..Sonra anlıyorsun.Diyorsun ki 'Evet,ne kadar değer verirsem vereyim,umurunda bile değil' diyorsun.Görebiliyorsun,gözlerini açıyorsun en sonunda..O kadar sevip o kadar değer verirken körleşiyorsun ama eninde sonunda açıyorsun gözlerini.

Sonra verdiğin bütün değeri geri alıyorsun.Ona bile üzülebilirsin mesela.Öyle de bir salaklık var..Aylarca,yıllarca değer verdiğin insanlardan vazgeçince önce yine sen üzülürsün ama yapacak bir şey yok..Elinden daha fazlası gelmiyor artık.
Karşılık beklediğinden falan değil,her şey karşılıklı olduğu için değil ama bir şeyler tek taraflı olmaya başlayınca işler arapsaçına döner,içinden çıkılmaz bir hal alır..

'Ver' dersin sonra,'Ver benim verdiğim ne varsa,benim verdiğim o değeri ver sen bana'..
Sonrası seni ilgilendirmez ne yaparsa yapsın..
Artık o değeri arar mı,aramaz mı,başkalarında bulabilir mi,bulamaz mı..Sen umursamazsın.Sen umursama da zaten yani.
İşin en acı yanı ne biliyor musun? Beş para etmeyenler yüzünden kimseye değer veremez hale gelirsin.
Boşver..