Notes

Sende uzaklığı; sende ben, imkânsızlığı seviyorum.
Yaşamak ümitli bir iştir, sevgilim. Yaşamak: seni sevmek gibi ciddi bir iştir.
Ve benim birden bire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.
Şuan yanımda olmanı çok isterdim ama değilsin.
Sen ordasın ve orası ne kadar şanslı olduğunu bilmiyor.
Kitap okurum içinde sen varsın. Şarkı dinlerim içinde sen.
Oturdum ekmeğimi yerim karşımda sen oturursun; çalışırım karşımda sen.
Hani derler ya ben sensiz yaşayamam diye işte
ben onlardan değilim ben sensiz de yaşarım;
ama seninle bir başka yaşarım.
Sen meğerse nasıl her şeyimmişsin benim…
Seni sevmek benim içimde, toprağı, suyu, güneşi,
hayatı ve fikri sevmekle birbirine karıştı.
Sen ciğerlerimdeki nefes, gözlerimdeki ışık,
kalbimdeki çarpıntı ve beynimdeki düşünce gibisin.
Neyi düşünürsem seni düşünüyorum. Neyi görsem seni görüyorum.
Seni öyle göresim geldi, öyle göresim geldi ki dayanamayacağım,
yüreğim çat diye çatlayacak sanıyorum.
Bu yeryüzünde insanlar kımıldanmaya başladı başlayalı
hiçbir insan hiçbir insana böyle bağlanmamıştır.
"... Seni nasıl sevdiğimi bininci, on bininci defa doya doya yazamadığım için üzüldüm."
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok gülüşünü sevdim
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
Unutturur bana birden acıları, güçlükleri
Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman
Ben senin en çok bana yansımanı sevdim
Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...